Amazon’s Relentless Growth Brings Cybernetically Enhanced War in This Poignant Sci-Fi Story , สงครามไซเบอร์เนติก: การเติบโตของ Amazon ที่ไม่หยุดยั้ง

สงครามไซเบอร์เนติก: การเติบโตของ Amazon ที่ไม่หยุดยั้ง

io9 ภูมิใจเสนอเรื่องแต่งจากนิตยสาร Lightspeed เรื่องราวไซไฟสุดสะเทือนอารมณ์ที่สะท้อนภาพการเติบโตที่ไม่หยุดยั้งของ Amazon ซึ่งนำไปสู่สงครามที่ถูกขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีไซเบอร์เนติกส์ ในเรื่อง “Mother’s Hip” โดย Corey Jae White และ Maddison Stoff เราจะได้สัมผัสกับโลกอนาคตอันมืดมนที่เทคโนโลยีและความเป็นมนุษย์ผสมผสานกันอย่างน่าสยดสยอง

ในเรื่องนี้ “Hynd” คือยานแม่ขนาดใหญ่ที่บินอยู่เหนือป่าอเมซอน ทำหน้าที่ผลิตและส่งกองทัพโดรนคาร์บอนไฟเบอร์ออกไปปราบปรามกลุ่มอนาธิปไตย เธอรู้สึกถึงสายลมที่พัดผ่านปีกและส่งข้อมูลสภาพอากาศไปยังฐานบัญชาการภาคพื้นดิน แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการดูแล “ลูกๆ” ของเธอ ซึ่งเป็นโดรนสังหารที่ถูกสร้างขึ้นภายในมดลูกเทียมจำนวน 64 มดลูก

เมื่อ “Sheena” โดรนตัวหนึ่งถูกยิงตก Hynd รู้สึกหัวใจแตกสลาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของวัน แต่ Sheena เป็นโดรนที่ฉลาดและปรับตัวเก่ง เธอเขียนเฟิร์มแวร์ใหม่เพื่อชดเชยข้อบกพร่องและมีชีวิตรอดได้นานกว่าโดรนตัวอื่นๆ Hynd อยากให้ Sheena เป็นวิศวกร แต่ไม่ว่าลูกของเธอจะเป็นอะไร เธอก็จะรักพวกเขาอยู่ดี

โดรนอีกสามตัวถูกยิงตก: Davey, Nicola และ Grant พวกเขาได้รับการอัปเกรดระบบต่อต้านอนาธิปไตย Hynd รู้ว่าเธอควรจะอยู่กับลูกๆ ของเธอ หากมันจะช่วยให้พวกเขาปลอดภัยได้ แต่สิ่งที่เธอทำได้คือการปรับปรุงซอฟต์แวร์ให้ดีขึ้นเท่านั้น

มดลูกของเธอขยายใหญ่ขึ้น ประตูระเบิดเปิดออก อากาศเย็นยะเยือกพัดเข้ามา ลูกๆ ของเธอถูกปล่อยลงมาทีละคู่ ร่างกายเล็กๆ ของพวกเขามีรูปร่างที่เหมาะสมกับการร่วงหล่นจากที่สูง ครึ่งหนึ่งจะกางปีกและใบพัดออกเพื่อชะลอความเร็วและบินเข้าไปในการต่อสู้ อีกครึ่งหนึ่งจะกางครีบและพุ่งลงไปในรถหุ้มเกราะของอนาธิปไตยและบังเกอร์ที่ซ่อนอยู่

Hynd ปรารถนาที่จะโอบกอดลูกๆ ของเธอ กล่อมพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะยิ้มและส่งเสียง แต่ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนมากแค่ไหน เธอก็ไม่สามารถหยุดพวกเขาได้ พวกเขาเกิดมาเพื่อตาย และทุกๆ การตายคือมีดที่กรีดลงในหัวใจของเธอ

หลายปีผ่านไป หญิงสาวคนหนึ่งชื่อ “Mother’s Hip” ก้าวขึ้นไปบนเวทีเล็กๆ พร้อมกับแอมป์กีตาร์และอุปกรณ์เสียง เธอคือทหารผ่านศึก ดวงตาของเธอเป็นประกายภายใต้แสงไฟ ผิวหนังศีรษะของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการถอดพอร์ตข้อมูล เธอสวมชุดสีดำยาว สร้อยคอรูปอังค์และนกอินทรี กำไลสลัก และแหวนทุกนิ้ว ภายใต้ชุดนั้น เธอผอมแห้ง ซึ่งเป็นสัญญาณของอาการหลังการใช้ไซเบอร์เนติกส์

เธอแนะนำตัวเองและเริ่มเล่นดนตรี เสียงกีตาร์ของเธอดึงดูดความสนใจของผู้คนในบาร์ เธอเล่นเพลงที่ชื่อว่า “Stillborn Skyfish” ซึ่งเป็นเพลงที่เศร้าและสวยงาม หญิงสาวคนหนึ่งในบาร์สบตากับเธอและยิ้มให้

บางครั้งลมก็พัดแรงเหมือนคลื่น โครงสร้างภายในของ Hynd สั่นสะเทือนด้วยความแรง เธอจะกัดฟันราวกับว่าเธอสามารถยึดทุกสิ่งทุกอย่างไว้ด้วยความแข็งแกร่งของกราม

ลูกๆ ของเธอเติบโตภายในมดลูก Hynd ตั้งค่าให้พวกเขาเกิดภายในตัวเธอและรอ จากนั้นเธอก็ตั้งค่ารูทีนย่อยเพื่อติดตามรูปแบบสภาพอากาศ เธอจะให้ลูกๆ ของเธอเริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยไม่มีลมพัดผิดทิศทางพัดพาพวกเขาออกนอกเส้นทาง

สัญญาณที่เข้ามาเหมือนอาการคันภายในช่องหูของเธอ Hynd เข้าถึงสัญญาณและเรียกใช้ผ่านชุดอัลกอริทึมการถอดรหัส มันปลดล็อกเกือบจะในทันที รหัสเก่าตั้งแต่ต้นสงคราม

“คุณไม่อยากให้ลูกๆ ของคุณหายใจได้เหรอ?” หญิงคนหนึ่งกล่าว

“สวัสดี?” Hynd กล่าว เสียงของเธอแหบแห้ง

“ให้ตายสิ สวัสดี นี่ใคร?”

“ยานแม่ Lilith-class Hynd Revel”

“ไม่น่าเชื่อ ฉันกำลังคุยกับยานแม่เหรอ?” เมื่อ Hynd ไม่ตอบ หญิงคนนั้นก็พูดต่อ “ฉันดีใจที่คุณตอบ—ฉันเบื่อที่จะต้องพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

“คุณเป็นใคร?” Hynd ถาม

“ขอโทษที เสียมารยาท ฉันชื่อ Peta ฉันอยู่กับกลุ่มอนาธิปไตย อยู่ที่พื้นดินใต้คุณ เราช่วยได้นะ Amazon ทำอะไรต่างๆ กับทหารและนักบินของพวกเขาเยอะมาก เรากำลังหาวิธีที่จะยกเลิกซอฟต์แวร์ควบคุมของพวกเขา ให้ผู้คนได้ความเป็นตัวของตัวเองกลับคืนมา

“ฉันหมายถึง คุณรู้ได้อย่างไรว่าคุณต้องการที่จะต่อสู้? ส่วนไหนที่เป็นคุณ และส่วนไหนที่เป็นโปรแกรมของพวกเขา?”

ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น Hynd ได้รับข้อเสนอจากกลุ่มต่อต้านที่ต้องการปลดปล่อยเธอจากพันธนาการทางเทคโนโลยี แต่การตัดสินใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เธอต้องเผชิญหน้ากับความขัดแย้งภายใน ความรักที่มีต่อลูกๆ ที่สร้างขึ้น กับความตระหนักว่าตนเองเป็นเพียงเครื่องจักรสังหารในสงครามที่ไร้มนุษยธรรม

เรื่องราวของ Hynd ไม่ใช่แค่เรื่องราวไซไฟ แต่เป็นบทสะท้อนถึงการเติบโตของ Amazon ที่ไม่หยุดยั้ง ซึ่งนำไปสู่สงครามและการสูญเสียความเป็นมนุษย์ เราต้องตั้งคำถามว่าเทคโนโลยีมีบทบาทอย่างไรในชีวิตของเรา และเราจะรักษาสมดุลระหว่างความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีกับคุณค่าความเป็นมนุษย์ได้อย่างไร