นักวิทย์ฯ พบสิ่งไม่คาดคิดในอึสัตว์เลี้ยง – ไม่ดีแน่!

หมัดและเห็บเป็นฝันร้ายที่เจ้าของสัตว์เลี้ยงต้องเผชิญ แต่การรักษาปรสิตภายนอกเหล่านี้ อาจมีผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าที่คิด นักวิทยาศาสตร์เพิ่งค้นพบเรื่องนี้

นักวิจัยในฝรั่งเศสศึกษาอุจจาระของแมวและสุนัขที่ได้รับยาถ่ายพยาธิบางชนิดที่เรียกว่า isoxazolines พวกเขาพบยาบางส่วนในอึของสัตว์เลี้ยง แม้หลังจากสิ้นสุดการรักษาแล้ว พวกเขายังสรุปได้ว่า แมลงที่กินอึในธรรมชาติ อาจได้รับสารประกอบเหล่านี้ในระดับที่เป็นอันตราย ผ่านทางสัตว์เลี้ยงที่ได้รับการรักษาด้วยยาฆ่าแมลง

“ผลการวิจัยเหล่านี้เน้นย้ำถึงความจำเป็นในการวิจัยเพิ่มเติม เกี่ยวกับการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม และผลกระทบของยาฆ่าพยาธิในสัตว์ ต่อสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่เป้าหมาย” นักวิจัยเขียนไว้ในรายงานที่ตีพิมพ์ใน Environmental Toxicology and Chemistry

Isoxazolines เป็นยาถ่ายพยาธิชนิดใหม่ โดยยาตัวแรกได้รับการอนุมัติในปี 2013

ยาเหล่านี้กลายเป็นตัวเลือกยอดนิยมในหมู่สัตวแพทย์และเจ้าของสัตว์เลี้ยงอย่างรวดเร็วด้วยเหตุผลหลายประการ สามารถรักษาทั้งเห็บและหมัด มักมีในรูปแบบยาเม็ดที่กินง่าย และให้ผลยาวนาน (อย่างน้อยหนึ่งเดือน) ซึ่งสามารถป้องกันการระบาดเพิ่มเติมได้ หนึ่งในยาที่ได้รับการอนุมัติใหม่ล่าสุดในตลาด Bravecto Quantum สามารถใช้งานได้นานถึงหนึ่งปี แม้ว่าจะต้องฉีดก็ตาม

แม้ว่า isoxazolines จะน่าประทับใจ แต่ผู้เชี่ยวชาญและหน่วยงานด้านสุขภาพบางแห่ง กังวลเกี่ยวกับผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับแมลงและสัตว์ขาปล้องอื่นๆ ที่ไม่ตั้งใจ เนื่องจากยาเหล่านี้สามารถซึมเข้าสู่สิ่งแวดล้อมได้ ผ่านทางอุจจาระ ปัสสาวะ และแม้แต่ขนของสัตว์เลี้ยง หน่วยงานยาแห่งยุโรป (EMA) ได้เรียกร้องให้มีการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ที่ยาเห็บและหมัดอาจมี ตัวอย่างเช่น พวกเขาตั้งข้อสังเกตว่า การเพิ่มจำนวนประชากรสัตว์เลี้ยง และการใช้ยาเหล่านี้ที่เพิ่มขึ้น อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อสิ่งแวดล้อม

นักวิจัยได้คัดเลือกสุนัขและแมว 20 ตัวที่เป็นของนักศึกษาสัตวแพทย์สำหรับการศึกษาของพวกเขา สัตว์เลี้ยงได้รับยา isoxazoline ที่ใช้กันทั่วไป 4 ชนิด ตามคำแนะนำเป็นเวลาสามเดือน (fluralaner, (es)afoxolaner, lotilaner และ sarolaner) และนักวิจัยได้ทดสอบอุจจาระของพวกเขาเป็นระยะๆ เพื่อหาร่องรอยของยาแต่ละชนิด

พวกเขพบว่ายาทั้งหมดมีค่าครึ่งชีวิตเฉลี่ยตั้งแต่ 15 ถึง 25 วัน แม้ว่าจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชนิดของสัตว์และยาโดยเฉพาะ และยา 2 ชนิด (fluralaner และ lotilaner) ยังคงตรวจพบในอึของสัตว์เลี้ยง หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาการรักษาที่แนะนำ

นักวิจัยยังได้ทำการจำลองความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น จากยาเหล่านี้ที่หลงเหลืออยู่ในอึของสัตว์เลี้ยง ต่อแมลงที่กินมูลสัตว์ในธรรมชาติ โดยอิงจากผลลัพธ์ของพวกเขา พวกเขาได้ข้อสรุปว่า ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ มีความเสี่ยงจริง ที่จะได้รับยาเหล่านี้ในปริมาณสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง fluralaner และ lotilaner

ผลการวิจัยเหล่านี้ยังไม่ได้ยืนยันว่า isoxazolines กำลังสร้างความเสียหายให้กับแมลงในป่าทุกแห่ง แต่เน้นย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วน ในการวิจัยเพิ่มเติม เพื่อหาว่ายาเหล่านี้อาจเป็นอันตรายต่อแมลงในสวนสาธารณะ และสถานที่อื่นๆ ที่สัตว์เลี้ยงของเราทำธุระเป็นประจำ ได้มากเพียงใด

“การประเมินเบื้องต้นของเราชี้ให้เห็นว่า ยาฆ่าปรสิตภายนอกในสัตว์เลี้ยง อาจเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม และสนับสนุนข้อสรุปจากความคิดเห็นทางวิทยาศาสตร์ของ EMA” นักวิจัยเขียนไว้

การทำความเข้าใจความเสี่ยงเหล่านี้ให้ดีขึ้น อาจช่วยเราลดความเสี่ยงได้ ตัวอย่างเช่น ในประเทศและภูมิภาคที่ขยะถูกเผาเป็นประจำ อาจเป็นประโยชน์ในการแนะนำให้เจ้าของสัตว์เลี้ยง ทิ้งอึของสัตว์เลี้ยงลงในถังขยะเสมอ ในระหว่างการรักษาเห็บและหมัด นักวิจัยเสนอแนวคิดที่เป็นไปได้